Jerzy Robert Nowak, historyk (profesor wyższej uczelni) i publicysta, autor ponad 40 książek i około 1500 publikacji prasowych (w tym około 900 artykułów). Jako świetny znawca problematyki węgierskiej (należy do nielicznych cudzoziemców mianowanych za zasługi dla kultury węgierskiej nadzwyczajnym członkiem Węgierskiego Związku Pisarzy) zrobił ogromnie wiele dla upowszechnienia wiedzy o naddunajskich „bratankach". Już w 1966 roku - w wieku 26 lat - opublikował na Uniwersytecie Warszawskim książkę o najnowszej literaturze węgierskiej, która zgodnie została uznana przez węgierskich krytyków krajowych i emigracyjnych za pracę „pionierską". Później wydał m.in. książkę o dziejach stosunków polsko-węgierskich „Węgry bliskie i nieznane", „Węgry 1939-1973", książkę o Powstaniu Węgierskim, „Historię literatury węgierskiej XX wieku", dwa wybory węgierskiego eseju, wybór poezji największego węgierskiego poety XX w. - Endre Adyego, wybór „Pamiętników" ks. F. Rakoczego.
Opublikował również książkę o najnowszej historii Hiszpanii, szybko rozchwytany mimo 50 tys. nakładu wybór myśli C. Norwida „Gorzki to chleb jest polskość" i wybór pism gen. J. Prądzyńskiego.
W 1975 r. „czujnie" partyjni recenzenci zablokowali wydanie w PWN 600-stronicowej książki J.R. Nowaka o historii węgierskiego stalinizmu. PRL-owska cenzura zablokowała również parę dziesiątków artykułów J.R. Nowaka (m.in. w „Polityce", „Twórczości", „Przeglądzie Technicznym", „Studiach Filozoficznych" i w „Radarze") z powodu wyrażanych w nich dążeń do poszukiwania prawdy o kulisach najnowszej historii lub sugestii proreformatorskich. W latach 70. 80. J.R. Nowak niejednokrotnie występował przeciwko przejawom antypolonizmu na Węgrzech (głównie ze strony niektórych żydowskich środowisk komunistycznych). Ostro zderzał się m.in. z kierownikiem działu kulturalnego organu KC WSPR - P.E. Feherem. W 1986 r. J.R. Nowak opublikował w prasie polskiej i węgierskiej kilka artykułów krytykujących jadowicie antypolską powieść Gy Spiró „Iksowie". Z zemsty na Węgrzech zablokowano wydanie dokonanego przez J.R. Nowaka wyboru polskiego eseju, mimo trzech entuzjastycznych recenzji wewnętrznych.
Po 1989 roku prof. J.R. Nowak odegrał większą niż ktokolwiek inny w Polsce rolę w ukazywaniu zagrożeń antypolonizmu i przełamywania tabu wokół problematyki żydowskiej (kilka książek, bardzo obszerne teksty do „Encyklopedii Białych Plam" i ponad 200 artykułów). Szczególnie duże zainteresowanie wzbudziły dwa kolejne cykle publicystyczne o stosunkach polsko-żydowskich: „Przemilczane świadectwa" (47 artykułów na łamach „słowa - Dziennika Katolickiego") i 30 dwukolumnowych artykułów „Za co Żydzi muszą przeprosić Polaków" w „Naszej Polsce". W 1999 r. ukazała się jego pionierska książka „Przemilczane zbrodnie", przerywająca długotrwałe milczenie o zbrodniach popełnionych przez zbolszewizowanych Żydów na ich polskich sąsiadach. W 2001 r. prawdziwym bestsellerem stała się jego książka „100 kłamstw J.T. Grossa". W 2003 r. Polonia amerykańska wydała angielski przekład tomiku „Kogo muszą przeprosić Żydzi".
Nader cennym źródłem wiedzy o obrazie Polski i Polaków w świecie stały się dwa kolejne wydania książki J.R. Nowaka „Myśli o Polsce i Polakach". Jego dwutomowe „Zagrożenia dla Polski i polskości" stały się prawdziwym bestsellerem 1998 r., podobnie jak wydany rok później „Czarny leksykon" (demaskatorski obraz ludzi z polskich pseudoelit). Wielkim zainteresowaniem cieszyły się również jego książki: „Kościół a Rewolucja Francuska" (wydana w 2003 r. w Czechach), „Walka z Kościołem wczoraj i dziś", „Spory o historię i współczesność" (ponad 650-stronicowy wybór dorobku publicystycznego) i „Czarna legenda dziejów Polski", demaskująca rozliczne dzisiejsze próby zafałszowywania polskiej historii. W latach 2001-2002 ukazały się 2 tomy wyboru kazań ks. prałata H. Jankowskiego - „Ks. Jankowski na przekór kłamstwom" w wyborze J.R. Nowaka i z jego obszernymi wstępami.
Od 2000 r. w wydawnictwie MaRoN, w serii "Biblioteka książek niepoprawnych politycznie" ukazało się ponad 20 tomików J.R. Nowaka. W 2001 roku wyszła jego obszerna książka "100 kłamstw Grossa o żydowskich sąsiadach i Jedwabnem".
Prof. J.R. Nowak robi szczególnie wiele dla budowania mostów między Krajem a Polonią. Na zaproszenie Prezesa KPA Edwarda Moskala wygłosił referat o antypolonizmie na posiedzeniu Rady Dyrektorów KPA. Miał blisko 300 audycji w polonijnych radiostacjach USA i Kanady. Od dłuższego czasu bierze stały udział (dwa razy w tygodniu) w programach Wojciecha Wierzewskiego w polonijnym radiu w Chicago (uważany jest za najlepszego komentatora z Polski). W prasie polonijnej (głównie w Stanach i Kanadzie, ale także i w Ameryce Południowej, Australii i Francji) przedrukowano paręset artykułów J.R. Nowaka.
Konsekwentna obrona polskości prowadzona przez prof. J.R. Nowaka naraziła go za to na różne ataki i szkalowanie w kraju (na łamach „Gazety Wyborczej", „Wprost", „Tygodnika Powszechnego", „Midrasz", etc.). Ciągle próbuje się blokować dotarcie do jego książek na terenie całego kraju. W 2002 r. doszło do wystąpienia przeciwko 3 książkom prof. J.R. Nowaka ze strony prokuratury w Tychach. Sprawa zakończyła się fiaskiem po wielkiej serii wystąpień w obronie książek prof. J.R. Nowaka ze strony o. Tadeusza Rydzyka, prezesa KPA Edwarda Moskala i licznych innych działaczy polonijnych, kilku interpelacji poselskich, kilkudziesięciu profesorów i in. Niepowodzeniem zakończyła się również podjęta w 2003 r. próba zaskarżenia broniącej prawdy o Polsce książki „100 kłamstw J.T. Grossa" w prokuraturze warszawskiej.
Od 2000 r। prof. J.R. Nowak przygotowuje stały obszerny cotygodniowy przegląd prasy „Pro i contra" w najpopularniejszym tygodniku katolickim „Niedzieli". Publikowane tam teksty J.R. Nowaka zyskały m.in. podziękowania ks. arcybiskupa Józefa Michalika i przeora (obecnie generała) zakonu paulinów Izydora Matuszewskiego.
Minął miesiąc cz. III (2008-10-25)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=9642
Minął miesiąc cz. II (2008-10-25)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=9641
Minął miesiąc cz.I (2008-10-25)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=9630
Fałszowanie historii Polski trwa nadal (2008-10-08)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=9461
Huczne obchody rocznicy urodzin Lecha Wałęsy (2008-09-30)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=9372
Minął miesiąc cz.III (2008-09-27)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=9353
Minął miesiąc cz. II (2008-09-27)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=9375
Minął miesiąc cz.I (2008-09-27)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof.dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=9350
Historia, której nie było... (2008-09-17)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=9220
"Minął miesiąc" (2008-08-30)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=9039
"Minął miesiąc" cz.II (2008-08-30)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=9040
Obecna sytuacja Polski i zachodzące zmiany (2008-08-16)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8867
Kłamliwy program TVN Uwaga (2008-07-21)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr. hab Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8628
Przed Trybunałem Konstytucyjnym (2008-07-07)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8506
Bieżące wydarzenia na scenie politycznej (2008-07-05)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8495
"Minął Miesiąc" cz.II (2008-06-28)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8458
"Minął Miesiąc" (2008-06-28)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof.dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8441
Książka o Wałęsie (2008-06-20)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8356
Spotkanie w Krakowie: Polska wobec wyzwań współczesności (2008-06-16)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8305
Wykłady z Krakowa (2008-06-16)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. Jerzy Robert Nowak, prof. Bogusław Wolniewicz
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8317
Polska wobec wyzwań współczesności (2008-06-16)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak, prof. Bogusław Wolniewicz, prof. Andrzej Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8312
Polska wobec wyzwań współczesności: prof. dr hab Jerzy Robert Nowak (2008-06-15)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8298
Aktualia (2008-06-12)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8246
Aleksander Kwaśniewski na czele Rady Tolerancji (2008-06-05)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8183
Dalsze spotkania w obronie Polski (2008-06-04)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8174
"Minął miesiąc" (2008-05-31)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8141
"Minął miesiąc" cz.II (2008-05-31)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=8142
Oskarżenie skierowane przeciwko prof. dr hab. Jerzemu Robertowi Nowakowi (2008-05-10)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7961
Szkolnictwo wyższe (2008-04-29)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7897
Minął miesiąc cz. I (2008-04-26)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof.dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7855
Minął miesiąc cz. II (2008-04-26)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof.dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7835
Wykłady prof. Nowaka wywołały konflikt w KIK? (2008-04-18)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7760
Komentarz do aktualnych wydarzeń (2008-04-16)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7726
Tajemniczy proszek w korespondencji (2008-04-07)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7650
Prowokacje TVN (2008-04-03)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7609
Minął miesiąc cz.I (2008-03-29)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof.dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7567
Minął miesiąc cz.II (2008-03-29)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7572
Zakończyła się seria 18 spotkań w obronie Polskości (2008-03-17)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7458
Kontrowersyjna książka T. Grossa - "Strach" (2008-03-10)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7385
"Sto dni nowego rządu" (2008-02-23)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7234
Trwa akcja przeciwko kłamstwom Grossa (2008-02-19)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7183
Kolejne spotkania, wybory w Czechach, sytuacja w Kosowie (2008-02-16)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7175
Kolejne ataki "GW" (2008-02-15)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7165
Czy sprzeciw wobec Grossa to antysemityzm? (2008-02-12)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7143
Po spotkaniu z Polonią (2008-02-02)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=7057
Minął miesiąc cz.II (2008-01-19)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=6930
Minął miesiąc cz.I (2008-01-19)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=6929
Nowa książka Grossa - "Strach" (2008-01-16)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=6900
"Strach" J.T. Grossa (2008-01-12)Rodzaj audycji: [Aktualności dnia]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=6853
Minął rok cz.II (2007-12-29)Rodzaj audycji: [Rozmowy niedokończone]
Autor: prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak
Adres: http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=6711
Sunday, October 26, 2008
A billion dollars transferred from Poland to Italy! By UniCredito Italiano.
A billion dollars transferred from Poland to Italy! By UniCredito Italiano.
So the question is for me as a Polish American.
Why Poland sold the bank to begin with, is it to bail out now international banks with the Polish Taxpayers money ?
Lech Alex Bajan
Imagine this scenario: In a medium-size European country -- call it Country X -- the bank regulators hold an ordinary meeting. These being extraordinary times, the regulators discuss the health of various banks, including the country's largest -- call it Bank Y -- which is owned by an even larger Italian financial group. Last spring, Bank Y, which is perfectly healthy, transferred a large sum to its now somewhat-less-healthy Italian parent; since this is nothing unusual, the regulators drop the subject and move on.
The following day, the matter is reported in a marginal, far-right newspaper in somewhat different terms: "A billion dollars transferred to Italy! Country X's hard-earned money going abroad!" Within hours, as if on cue, everyone starts selling shares in Bank Y, whose stock price plunges. So does the rest of Country X's smallish stock market. So does Country X's currency. Within a few more hours, Country X is calling for an international bailout, the IMF is on the phone and the government is wobbling.
Except for that final sentence -- there was no international bailout or call to the International Monetary Fund, and the government is fine -- that is a brief description of something that happened last week to one of Poland's largest banks. A real meeting, followed by an unsubstantiated rumor in a dodgy newspaper, and a bunch of nervous investors started selling. Shares in the bank collapsed by the largest margin in its history; for one ugly day, they dragged down the rest of the Polish stock market and currency as well.
As I say, the story ended there. But it could have gone further, and, indeed, in several other countries it has. A month ago, in the first round of this crisis, panicky rumors brought down banks. Now, with trillions of nervous dollars sloshing around the international markets, panicky rumors are bringing down countries.
The case of Iceland, which in recent weeks has nationalized its three major banks, shut its stock exchange and halted trading in its currency, is by now well known. Less well known is the speed with which the Icelandic disease is spreading. Consider Hungary, once the destination of choice for investors who wanted an Eastern European head office with a 19th-century facade and a pastry shop next door: The currency is in free fall and so is the stock market, flummoxing those previously well-fed investors. (One of them told a Hungarian financial Web site: "I haven't got a clue as to when and how this would end, I'm just staring into empty space.") Or Ukraine, whose central bank governor declared his banking system "normal and reliable" on Monday of last week. By Tuesday of last week, Ukraine had desperately requested " systemic support" from the IMF.
So far, most of these crises have been explained away: The banks of Iceland had debts larger than Iceland's gross domestic product, Hungary's finances were long mismanaged, and Ukraine, whose president just called for the third election in as many years, is badly governed. But the speed with which some of these defaults are happening, coupled with the paranoia inherent in the political culture of small countries, has led many to suspect political manipulation as well.
To put it another way: If you wanted to destabilize a country, wouldn't this be an excellent time to do it? If Country X's stock market can crash after the publication of a single article in an obscure newspaper, think what might happen if someone conducted a systematic campaign against Country X. And if you can imagine this, so can others.
All governments have enemies, internal and external, or at least are faced with elements that do not wish them well: the political opposition, the country next door, the former imperial power. For someone, there will always be the temptation to bring down the government, destabilize the country and thus create political chaos.
Even when there hasn't been political meddling, someone else will suspect that it has occurred, anyway. Here, then, is a prediction: Political instability will follow economic instability like night follows day. Iceland is not alone. Serbia, the Baltic states, Kazakhstan, Indonesia, South Korea and Argentina are all in financial trouble; so, too, are Russia and Brazil.
And here's a final, unpleasant thought: Pakistan. This is a country with 25 percent inflation and a currency in free fall; a country with a jihadist insurgency on its border with Afghanistan, permanent hostility on its border with India, nuclear weapons and a tradition of street demonstrations in response to suspect newspaper articles. Dozens of people, with all kinds of agendas, have an interest in using financial markets to destabilize Pakistan, and Afghanistan along with it. Eventually, one of them will.
applebaumletters@washpost.com
So the question is for me as a Polish American.
Why Poland sold the bank to begin with, is it to bail out now international banks with the Polish Taxpayers money ?
Lech Alex Bajan
Imagine this scenario: In a medium-size European country -- call it Country X -- the bank regulators hold an ordinary meeting. These being extraordinary times, the regulators discuss the health of various banks, including the country's largest -- call it Bank Y -- which is owned by an even larger Italian financial group. Last spring, Bank Y, which is perfectly healthy, transferred a large sum to its now somewhat-less-healthy Italian parent; since this is nothing unusual, the regulators drop the subject and move on.
The following day, the matter is reported in a marginal, far-right newspaper in somewhat different terms: "A billion dollars transferred to Italy! Country X's hard-earned money going abroad!" Within hours, as if on cue, everyone starts selling shares in Bank Y, whose stock price plunges. So does the rest of Country X's smallish stock market. So does Country X's currency. Within a few more hours, Country X is calling for an international bailout, the IMF is on the phone and the government is wobbling.
Except for that final sentence -- there was no international bailout or call to the International Monetary Fund, and the government is fine -- that is a brief description of something that happened last week to one of Poland's largest banks. A real meeting, followed by an unsubstantiated rumor in a dodgy newspaper, and a bunch of nervous investors started selling. Shares in the bank collapsed by the largest margin in its history; for one ugly day, they dragged down the rest of the Polish stock market and currency as well.
As I say, the story ended there. But it could have gone further, and, indeed, in several other countries it has. A month ago, in the first round of this crisis, panicky rumors brought down banks. Now, with trillions of nervous dollars sloshing around the international markets, panicky rumors are bringing down countries.
The case of Iceland, which in recent weeks has nationalized its three major banks, shut its stock exchange and halted trading in its currency, is by now well known. Less well known is the speed with which the Icelandic disease is spreading. Consider Hungary, once the destination of choice for investors who wanted an Eastern European head office with a 19th-century facade and a pastry shop next door: The currency is in free fall and so is the stock market, flummoxing those previously well-fed investors. (One of them told a Hungarian financial Web site: "I haven't got a clue as to when and how this would end, I'm just staring into empty space.") Or Ukraine, whose central bank governor declared his banking system "normal and reliable" on Monday of last week. By Tuesday of last week, Ukraine had desperately requested " systemic support" from the IMF.
So far, most of these crises have been explained away: The banks of Iceland had debts larger than Iceland's gross domestic product, Hungary's finances were long mismanaged, and Ukraine, whose president just called for the third election in as many years, is badly governed. But the speed with which some of these defaults are happening, coupled with the paranoia inherent in the political culture of small countries, has led many to suspect political manipulation as well.
To put it another way: If you wanted to destabilize a country, wouldn't this be an excellent time to do it? If Country X's stock market can crash after the publication of a single article in an obscure newspaper, think what might happen if someone conducted a systematic campaign against Country X. And if you can imagine this, so can others.
All governments have enemies, internal and external, or at least are faced with elements that do not wish them well: the political opposition, the country next door, the former imperial power. For someone, there will always be the temptation to bring down the government, destabilize the country and thus create political chaos.
Even when there hasn't been political meddling, someone else will suspect that it has occurred, anyway. Here, then, is a prediction: Political instability will follow economic instability like night follows day. Iceland is not alone. Serbia, the Baltic states, Kazakhstan, Indonesia, South Korea and Argentina are all in financial trouble; so, too, are Russia and Brazil.
And here's a final, unpleasant thought: Pakistan. This is a country with 25 percent inflation and a currency in free fall; a country with a jihadist insurgency on its border with Afghanistan, permanent hostility on its border with India, nuclear weapons and a tradition of street demonstrations in response to suspect newspaper articles. Dozens of people, with all kinds of agendas, have an interest in using financial markets to destabilize Pakistan, and Afghanistan along with it. Eventually, one of them will.
applebaumletters@washpost.com
Sunday, October 19, 2008
The Truth About The Economy: Total Collapse Ron Paul from Washington DC
The Truth About The Economy: Total Collapse Ron Paul from Washington DC
How about gain and loss of Polish military mission in Iraq.
How about gain and loss of Polish military mission in Iraq.
Polish troops stationed in Iraq turned over their central-south command to the United States on Sunday, or October 4th. In accordance with a troop pullout timetable defined at the end of 2007, Poland's five-year-plus military presence in Iraq will come to an end, when the remaining 600 Polish troops leave for home as scheduled in late October.
With regard to the Polish military mission in Iraq, Polish Defense Minister Bogdan Klich, who had made a special trip to Iraq to attend the troop withdrawal ceremony, said he held that "the completion of our mission" in Iraq had scored noticeable successes in the political and military realms but failed to attain benefits economically.
The U.S. launched its Iraq war in March 2003 in defiance of opposition from the international community and in violation of basic international norms. One main excuse for war was that Iraq possessed weapons of mass destruction, but no evidences for such weapons were ever found after the toppling of the Saddam (Hussein) regime.
When explaining reasons for his approval of troop dispatch to Iraq, former Polish President Aleksander Kwasniewski conceded three "never thought-offs". He never thought that he was "misled" with the information on weapons of mass destruction; he never thought that Iraq's security situation would continue to deteriorate with the collapse of the Saddam power; and he never thought that armed attacks by local rebel organizations and al-Qaeda would escalate as Poland had previously intended to implement the postwar peacekeeping and rebuilding missions in Iraq.
Most political analysts, nevertheless, deem that Poland has not fully achieved the objectives in the political, military and economic fields it had set forth before the Iraq war.
Since the U.S. had few supporters among traditional allies when launching the war to oust Saddam Hussein, Poland maintained that its involvement in the US-led Iraq war could raise its position as a (new) U.S. ally and uplift its own international status accordingly. It joined the North Atlantic Treaty Organization (NATO) upon the collapse of the Warsaw Pact in the early 1990s. While pitching in to topple Saddam Hussein to enhance its strategic cooperation with the U.S., it also stepped up or aggravated its differences with the anti-war EU member states.
Meanwhile, global opinions widely acknowledge, Poland's national image could get impaired in the Arab world with its military engagement in Iraq. Moreover, several new EU member states bordering on Poland came into visa exemption agreements with the U.S. but it insisted on not granting Polish citizens the visa exemption treatment, and this disconcerted the politicians who had defended for the troop dispatch and made them extremely awkward.
In the wake of the Iraq war, Poland commanded a 6,000-strong multination force in Iraq, which comprised troops from 24 nations, including 1,300 Spanish soldiers in central-south zone. From 2003 till today, Poland has sent in turn 10 batches of defending and stationing troops, involving a total of 10,000 soldiers, who, through their actual combat and peacekeeping missions, have upgraded their training, equipment-installing, commanding, medical treatment and telecommunications standards, and also gained experience in multinational military coordination. Of course, the Polish armed forces paid some prices too. Twenty-two Polish soldiers lost their lives under the Iraqi sky in the past five years.
However, a five-year mission did not reap any economic interests in return, and Polish companies have not received any due or preferable considerations. In the past five years, the Polish Defense Ministry covered a total cost of some 500 million US dollars for the nation's military presence in Iraq; and no agreement was inked with Iraq on a debt of more than 800 million dollars the latter had owed to Poland prior to the war. Furthermore, bilateral trade volume between the two nations shrinked to merely around 70 million dollars after the Poland's troop dispatch to Iraq from 200 million dollars in the 1980s.
What is particularly worth mentioning is that the Polish government has been subjected to antiwar pressures from both at home and overseas in the past five-odd years, and that those stand for an urgent, immediate troop withdrawal make up a vast majority of the Poles, and many of them fear that their country would possibly become one target of numerous terrorist groups in Iraq. In summing up both gains and losses of the mission in Iraq over the past five years, local critics say, it is difficult to put a satisfactory full stop to the Polish military mission of a maximal scale ever since the end of the second world war over six decades ago.
By People's Daily Online, and its author is PD resident reporter in Poland Jin Zhao
Polish troops stationed in Iraq turned over their central-south command to the United States on Sunday, or October 4th. In accordance with a troop pullout timetable defined at the end of 2007, Poland's five-year-plus military presence in Iraq will come to an end, when the remaining 600 Polish troops leave for home as scheduled in late October.
With regard to the Polish military mission in Iraq, Polish Defense Minister Bogdan Klich, who had made a special trip to Iraq to attend the troop withdrawal ceremony, said he held that "the completion of our mission" in Iraq had scored noticeable successes in the political and military realms but failed to attain benefits economically.
The U.S. launched its Iraq war in March 2003 in defiance of opposition from the international community and in violation of basic international norms. One main excuse for war was that Iraq possessed weapons of mass destruction, but no evidences for such weapons were ever found after the toppling of the Saddam (Hussein) regime.
When explaining reasons for his approval of troop dispatch to Iraq, former Polish President Aleksander Kwasniewski conceded three "never thought-offs". He never thought that he was "misled" with the information on weapons of mass destruction; he never thought that Iraq's security situation would continue to deteriorate with the collapse of the Saddam power; and he never thought that armed attacks by local rebel organizations and al-Qaeda would escalate as Poland had previously intended to implement the postwar peacekeeping and rebuilding missions in Iraq.
Most political analysts, nevertheless, deem that Poland has not fully achieved the objectives in the political, military and economic fields it had set forth before the Iraq war.
Since the U.S. had few supporters among traditional allies when launching the war to oust Saddam Hussein, Poland maintained that its involvement in the US-led Iraq war could raise its position as a (new) U.S. ally and uplift its own international status accordingly. It joined the North Atlantic Treaty Organization (NATO) upon the collapse of the Warsaw Pact in the early 1990s. While pitching in to topple Saddam Hussein to enhance its strategic cooperation with the U.S., it also stepped up or aggravated its differences with the anti-war EU member states.
Meanwhile, global opinions widely acknowledge, Poland's national image could get impaired in the Arab world with its military engagement in Iraq. Moreover, several new EU member states bordering on Poland came into visa exemption agreements with the U.S. but it insisted on not granting Polish citizens the visa exemption treatment, and this disconcerted the politicians who had defended for the troop dispatch and made them extremely awkward.
In the wake of the Iraq war, Poland commanded a 6,000-strong multination force in Iraq, which comprised troops from 24 nations, including 1,300 Spanish soldiers in central-south zone. From 2003 till today, Poland has sent in turn 10 batches of defending and stationing troops, involving a total of 10,000 soldiers, who, through their actual combat and peacekeeping missions, have upgraded their training, equipment-installing, commanding, medical treatment and telecommunications standards, and also gained experience in multinational military coordination. Of course, the Polish armed forces paid some prices too. Twenty-two Polish soldiers lost their lives under the Iraqi sky in the past five years.
However, a five-year mission did not reap any economic interests in return, and Polish companies have not received any due or preferable considerations. In the past five years, the Polish Defense Ministry covered a total cost of some 500 million US dollars for the nation's military presence in Iraq; and no agreement was inked with Iraq on a debt of more than 800 million dollars the latter had owed to Poland prior to the war. Furthermore, bilateral trade volume between the two nations shrinked to merely around 70 million dollars after the Poland's troop dispatch to Iraq from 200 million dollars in the 1980s.
What is particularly worth mentioning is that the Polish government has been subjected to antiwar pressures from both at home and overseas in the past five-odd years, and that those stand for an urgent, immediate troop withdrawal make up a vast majority of the Poles, and many of them fear that their country would possibly become one target of numerous terrorist groups in Iraq. In summing up both gains and losses of the mission in Iraq over the past five years, local critics say, it is difficult to put a satisfactory full stop to the Polish military mission of a maximal scale ever since the end of the second world war over six decades ago.
By People's Daily Online, and its author is PD resident reporter in Poland Jin Zhao
Myśląc Ojczyzna: "Awantury arabskie i moralne"
Myśląc Ojczyzna: "Awantury arabskie i moralne"
red. Stanisław Michalkiewicz (2008-10-15)
Felieton
słuchajzapisz
Szanowni Państwo!Odsłonił się przed naszymi oczami kolejny rozdział groteskowej wojny między premierem Donaldem Tuskiem, a prezydentem Lechem Kaczyńskim. W przeddzień planowanego odlotu prezydenta do Brukseli na rozpoczynający się szczyt Unii Europejskiej, szef Kanclearii Premiera, pan minister Tomasz Arabski przesłał do Kancelarii Prezydenta pismo z zawiadomieniem, że państwowy samolot, który właśnie zawiózł do Brukseli delegację rządową, pozostanie do jej dyspozycji w tym mieście przez cały czas trwania szczytu. Pewnie premier Donald Tusk i ministrowie jego rządu będą samolotem latac do toalety, zwłaszcza gdy ich przypili. Krótko mówiąc, samolotu dla prezydenta nie będzie.Pan minister Tomasz Arabski wyjaśnił podczas przesłuchania w TVN-24, że to dlatego, iż doszedł do wniosku, że wizyta prezydenta Kaczyńskiego w Brukseli ma charakter prywatny. Gdyby pan Tomasz nie nazywał się Arabski, tylko trochę inaczej, to oczywiście mógłby dojść do każdego wniosku i nawet prezydenta Kaczyńskiego postawić na baczność. Skoro jednak jest tylko Arabski, a na dodatek piastuje stosunkowo skromne stanowisko rządowego intendenta, to okreslanie charakteru zagranicznych wizyt prezydenta państwa raczej do jego kompetencji nie należy. Jestem prawie pewien, że pan minister Tomasz Arabski też to wie. A skoro wie, a mimo to pozwolił sobie na taki gest pod adresem prezydenta Polski, to na pewno za wiedzą i aprobatą premiera Donalda Tuska.Pośrednio możemy o tym wnioskować z wypowiedzi samego premiera, który dawał do zrozumienia, że piętrzące się nagle trudności a to z chorymi pilotami, a to z samolotem, który musi pod parą stać w gotowości na lotnisku w Brukseli przez cały czas trwania szczytu Unii Europejskiej, to tylko preteksty, których celem jest uniemożliwienie prezydentowi wzięcia udziału w brukselskim szczycie. Prezydent nie jest mi do niczego potrzebny - stwierdził premier Tusk.Jestem przekonany, że tym razem mówi szczerze. Co więcej - jestem przekonany, że musi być bardzo ważny powód, dla którego premier Donald Tusk nie życzy sobie mieć w Brukseli świadka w osobie prezydenta Lecha Kaczyńskiego. W takim razie trzeba postawić pytanie, jakie łajdactwo zamierza pan premier tam przeprowadzić, że próbuje nie dopuścić prezydenta państwa do uczestnictwa w brukselskim szczycie wszelkimi sposobami, łącznie z gangsterskimi chwytami, tak samo, jak podczas "nocnej zmiany" w czerwcu 1992 roku?Stawiam to pytanie z dwóch powodów. Po pierwsze dlatego, że skoro premier Tusk wszelkimi sposobami dąży do pozbycia się z Brukseli świadka w osobie prezydenta, to najwyraźniej musi mieć coś ważnego, a zarazem kłopotliwego do ukrycia. Po drugie dlatego, że zarówno pan premier Donald Tusk, jak i ministrowie jego rządu udowodnili, iż działają na szkodę polskich obywateli i podejmowanych przez nich przedsięwzięć gospodarczych. Najlepiej widac to na przykładzie działań, które doprowadziły do cofnięcia unijnej subwencji na wiercenia geotermalne w Toruniu oraz aktualnego blokowania przez ministra spraw wewnętrznych Grzegorza Schetynę możliwosci rozpoczęcia publicznej zbiórki na sfinansowanie tej inwestycji poza środkami publicznymi. Jeśli zatem premier Tusk i jego rząd w interesie tajnych służb tubylczych i zagranicznych nie waha się działać na szkodę polskich obywateli i polskiej gospodarki, to całkiem możliwe, że nie będzie miał też żadnych oporów przed działaniem na szkodę polskiego państwa. Jest to tym bardziej prawdopodobne, ze prawdziwym programem Platformy Obywatelskiej i tworzonego z jej udziałem rządu jest odwdzięczanie się tajnym służbom tubylczym i zagranicznym, które wsparły ją podczas ubiegłorocznej kampanii wyborczej i doprowadziły do miejsca, w którym aktualnie się znajduje. Jest dla mnie rzeczą oczywistą, że ani dawne komunistyczne tajne służby wojskowe, ani tym baerdziej - tajne służby zagraniczne, nie działały, ani nie działają w interesie Polski. Przeciwnie - w ich interesie leży maksymalne osłabienie polskiego państwa, żeby łatwiej można było je rozkraść, a pozostałe resztki poddać pod władzę państw poważnych.W tym celu wystarczy doprowadzić do wejścia w życie Traktatu Lizbońskiego - jak gdyby nigdy nic - jak gdyby nie było irlandzkiego referendum, a którym traktat tej zostal odrzucony. Ponieważ prezydent Kaczyński od pewnego czasu odmawia ratyfikacji tego traktatu, to jego obecność przy ewentualnym zaciąganiu przez rząd w imieniu Polski zobowiązań, że na przykład metodą faktów dokonanych doprowadzi do wprowadzenia w Polsce w życie postanowień Traktatu Lizbońskiego, jest nie tylko niepotrzebna, ale również - w najwyższym stopniu niepożądana. Tylko taką przyczyną można przekonująco wyjaśnić postępowanie premiera Tuska, który nie waha się ani przed ośmieszaniem Polski, ani przed ośmieszaniem siebie samego i swojego rządu. Rzeczywiście musiał zostać przez kogoś postawiony pod ścianą, że tak się uwija, nie dbając już o pozory. Miejmy nadzieję, że opinia publiczna w końcu się dowie, kto tak premiera Tuska sztorcuje i jakiego rodzaju propozycję nie do odrzucenia mu złożył.I na koniec z innej beczki. Od wielu Słuchaczy i Czytelników docierają do mnie sygnały, ze z moich felietonów wyłania się pon ury obraz rzeczywistości. To niestety prawda, ale to nie moja wina, że rzeczywistość nie jest wesoła. Ja jej przeciez nie tworzę, ja ja tylko opisuję.Niemniej jednak, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Słuchaczy i Czytelników zwracam ich uwagę na pewien optymistyczny element w tym ponury, i przygnębiającym obrazie. Chodzi mi o moralną kondycję naszego społeczeństwa, która chyba nie jest aż tak zła, jak można by się spodziewać. Oto wczoraj po raz kolejny dowiedzieliśmy się, że nawet tak, zdawałoby się, zdemoralizowane osoby, jak oficerowie komunistycznej Służby Bezpieczeństwa, odważnie stają dzisiaj po stronie prawdy i gotowi są dawać osobiste świadectwo na każde żądanie. Dzieki temu łatwiej nam będzie nie tylko zachować wiarę w człowieka, ale nawet w ogóle.
Mówił Stanisław Michalkiewicz
red. Stanisław Michalkiewicz (2008-10-15)
Felieton
słuchajzapisz
Szanowni Państwo!Odsłonił się przed naszymi oczami kolejny rozdział groteskowej wojny między premierem Donaldem Tuskiem, a prezydentem Lechem Kaczyńskim. W przeddzień planowanego odlotu prezydenta do Brukseli na rozpoczynający się szczyt Unii Europejskiej, szef Kanclearii Premiera, pan minister Tomasz Arabski przesłał do Kancelarii Prezydenta pismo z zawiadomieniem, że państwowy samolot, który właśnie zawiózł do Brukseli delegację rządową, pozostanie do jej dyspozycji w tym mieście przez cały czas trwania szczytu. Pewnie premier Donald Tusk i ministrowie jego rządu będą samolotem latac do toalety, zwłaszcza gdy ich przypili. Krótko mówiąc, samolotu dla prezydenta nie będzie.Pan minister Tomasz Arabski wyjaśnił podczas przesłuchania w TVN-24, że to dlatego, iż doszedł do wniosku, że wizyta prezydenta Kaczyńskiego w Brukseli ma charakter prywatny. Gdyby pan Tomasz nie nazywał się Arabski, tylko trochę inaczej, to oczywiście mógłby dojść do każdego wniosku i nawet prezydenta Kaczyńskiego postawić na baczność. Skoro jednak jest tylko Arabski, a na dodatek piastuje stosunkowo skromne stanowisko rządowego intendenta, to okreslanie charakteru zagranicznych wizyt prezydenta państwa raczej do jego kompetencji nie należy. Jestem prawie pewien, że pan minister Tomasz Arabski też to wie. A skoro wie, a mimo to pozwolił sobie na taki gest pod adresem prezydenta Polski, to na pewno za wiedzą i aprobatą premiera Donalda Tuska.Pośrednio możemy o tym wnioskować z wypowiedzi samego premiera, który dawał do zrozumienia, że piętrzące się nagle trudności a to z chorymi pilotami, a to z samolotem, który musi pod parą stać w gotowości na lotnisku w Brukseli przez cały czas trwania szczytu Unii Europejskiej, to tylko preteksty, których celem jest uniemożliwienie prezydentowi wzięcia udziału w brukselskim szczycie. Prezydent nie jest mi do niczego potrzebny - stwierdził premier Tusk.Jestem przekonany, że tym razem mówi szczerze. Co więcej - jestem przekonany, że musi być bardzo ważny powód, dla którego premier Donald Tusk nie życzy sobie mieć w Brukseli świadka w osobie prezydenta Lecha Kaczyńskiego. W takim razie trzeba postawić pytanie, jakie łajdactwo zamierza pan premier tam przeprowadzić, że próbuje nie dopuścić prezydenta państwa do uczestnictwa w brukselskim szczycie wszelkimi sposobami, łącznie z gangsterskimi chwytami, tak samo, jak podczas "nocnej zmiany" w czerwcu 1992 roku?Stawiam to pytanie z dwóch powodów. Po pierwsze dlatego, że skoro premier Tusk wszelkimi sposobami dąży do pozbycia się z Brukseli świadka w osobie prezydenta, to najwyraźniej musi mieć coś ważnego, a zarazem kłopotliwego do ukrycia. Po drugie dlatego, że zarówno pan premier Donald Tusk, jak i ministrowie jego rządu udowodnili, iż działają na szkodę polskich obywateli i podejmowanych przez nich przedsięwzięć gospodarczych. Najlepiej widac to na przykładzie działań, które doprowadziły do cofnięcia unijnej subwencji na wiercenia geotermalne w Toruniu oraz aktualnego blokowania przez ministra spraw wewnętrznych Grzegorza Schetynę możliwosci rozpoczęcia publicznej zbiórki na sfinansowanie tej inwestycji poza środkami publicznymi. Jeśli zatem premier Tusk i jego rząd w interesie tajnych służb tubylczych i zagranicznych nie waha się działać na szkodę polskich obywateli i polskiej gospodarki, to całkiem możliwe, że nie będzie miał też żadnych oporów przed działaniem na szkodę polskiego państwa. Jest to tym bardziej prawdopodobne, ze prawdziwym programem Platformy Obywatelskiej i tworzonego z jej udziałem rządu jest odwdzięczanie się tajnym służbom tubylczym i zagranicznym, które wsparły ją podczas ubiegłorocznej kampanii wyborczej i doprowadziły do miejsca, w którym aktualnie się znajduje. Jest dla mnie rzeczą oczywistą, że ani dawne komunistyczne tajne służby wojskowe, ani tym baerdziej - tajne służby zagraniczne, nie działały, ani nie działają w interesie Polski. Przeciwnie - w ich interesie leży maksymalne osłabienie polskiego państwa, żeby łatwiej można było je rozkraść, a pozostałe resztki poddać pod władzę państw poważnych.W tym celu wystarczy doprowadzić do wejścia w życie Traktatu Lizbońskiego - jak gdyby nigdy nic - jak gdyby nie było irlandzkiego referendum, a którym traktat tej zostal odrzucony. Ponieważ prezydent Kaczyński od pewnego czasu odmawia ratyfikacji tego traktatu, to jego obecność przy ewentualnym zaciąganiu przez rząd w imieniu Polski zobowiązań, że na przykład metodą faktów dokonanych doprowadzi do wprowadzenia w Polsce w życie postanowień Traktatu Lizbońskiego, jest nie tylko niepotrzebna, ale również - w najwyższym stopniu niepożądana. Tylko taką przyczyną można przekonująco wyjaśnić postępowanie premiera Tuska, który nie waha się ani przed ośmieszaniem Polski, ani przed ośmieszaniem siebie samego i swojego rządu. Rzeczywiście musiał zostać przez kogoś postawiony pod ścianą, że tak się uwija, nie dbając już o pozory. Miejmy nadzieję, że opinia publiczna w końcu się dowie, kto tak premiera Tuska sztorcuje i jakiego rodzaju propozycję nie do odrzucenia mu złożył.I na koniec z innej beczki. Od wielu Słuchaczy i Czytelników docierają do mnie sygnały, ze z moich felietonów wyłania się pon ury obraz rzeczywistości. To niestety prawda, ale to nie moja wina, że rzeczywistość nie jest wesoła. Ja jej przeciez nie tworzę, ja ja tylko opisuję.Niemniej jednak, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Słuchaczy i Czytelników zwracam ich uwagę na pewien optymistyczny element w tym ponury, i przygnębiającym obrazie. Chodzi mi o moralną kondycję naszego społeczeństwa, która chyba nie jest aż tak zła, jak można by się spodziewać. Oto wczoraj po raz kolejny dowiedzieliśmy się, że nawet tak, zdawałoby się, zdemoralizowane osoby, jak oficerowie komunistycznej Służby Bezpieczeństwa, odważnie stają dzisiaj po stronie prawdy i gotowi są dawać osobiste świadectwo na każde żądanie. Dzieki temu łatwiej nam będzie nie tylko zachować wiarę w człowieka, ale nawet w ogóle.
Mówił Stanisław Michalkiewicz
Subscribe to:
Comments (Atom)